دعا کنیم برای خانه های کاغذی پاییزی ....

خدایا داستان باران پاییزیت کتاب خاطره ای است به قدمت چکه چکه های دل نوازش بر پهنای زمین ...حس هایی پر از دو نفره ها و یک نفره ها و چند نفره ها...شاید همه همیشه و همه جا دوستش داشته باشند و منتظر آمدنش، مگر کسانی که خیس شدن خانه کاغذیشان عاشقانه ای است هراسناک

خواستم حال که موقع باریدن است و استجابت دعا، دعا کنم هیچ دست وبدن لرزانی از پس این سرما، عاشقانه های پاییزیت را هراسان نظاره نکند، دیدم نمی شود و معقول نیست... که این سنت تاریخ است...پس به گرمی صداقت و صفای قلب هایشان سرمای این دست های پینه بسته و خیس و لرزان را کم تر و کم تر بگردان...آمین