اجتماع و قدرت

انسان را گفته اند که مدنی الطبع است...

یعنی فطرت او آراسته به زیست اجتماعی است...

ولی هرچه گشتیم و دیدیم اجتماعی نیست که در آن جنگ "قدرت" نباشد...گویی رنگ قدرت ذاتی اجتماع است

و شاید انسان مدنی الطبع، جاه طلب "الطبع" هم هست...

در این جنگ قدرتی که در هر اجتماعی است، زنگار ریا را باید از ظاهر آراسته زدود و به هرکسی اعتماد نکرد..که فرموده اند «اگر بر مردم زمان فساد غالب شود و کسى به کسى گمان خوب برد خود را فریب داده است» نهج البلاغه حکمت 114

تا زمانی که صداقت و اخلاص استثنائات هویدا شود...

هرکه دیدیـم بحفظ گله از گرگان بود
قصد قصاب دگر ، مقصد چوپان دگر است...